Wieści z Suwalszczyzny po raz ostatni...

To już ostatnia partia zdjęć z Suwalszczyzny. 

Ale nie martwcie się, coś tam jeszcze wrzucę. Mam zamówienie na poduszeczkę na obrączki, kartkę ślubną. Coś się dzieje. 

A teraz zdjęcia z Rajdu Polski - odcinek w okolicy jez. Czarne. Ja się w tym czasie opalałam na podwórku z kawką i haftem, bo było jedyne pół dnia ładnej pogody. Na rajd pojechał mój mąż z właścicielem pensjonatu i jego synem. 

A na koniec mapka z zaznaczonymi miejscami, które odwiedziliśmy podczas pobytu nad jez. Hańcza. 

Mam nadzieję, że o niczym nie zapomniałam. Muszę sobie kiedyś zrobić taką mapę, na której będę zaznaczała miejsca, w których byliśmy. Problem polega tylko na tym, że musiałaby ona być w skali np. 1:85 000, a taka mapa całej Polski, po pierwsze nie istnieje, po drugie, nawet jakby istniała, musiałabym chyba ją powiesić na ścianie bloku. 

Ale może chociaż na googlach sobie zaznaczę... kiedyś...

Zwierzęta Suwalszczyzny

Dziś nie będzie krajobrazów, no chyba że gdzieś w tle. 

Dziś będzie o zwierzętach. 

Jako że bardzo je lubię i wszystko co się rusza wywołuje we mnie zachwyt (poza pająkami oczywiście - te wywołują na mnie gęsią skórkę), pokażę jakie cudeńka mieliśmy okazję oglądać i dotykać :)

Na początek milusiński rudy kocurek, który sobie mieszkał w Dworczysku. Jak tylko wyszło słoneczko, rozkładał się gdzie popadnie i wyciągał w różne strony. I wspaniale przy tym mruczał. 

Ja bardzo lubię koty, o wiele bardziej niż psy. Nie mam oczywiście takiego bzika na punkcie kotów jak co poniektórzy tutaj ;) Nie mam też kota w domu - został u mamy. Taki sam rudzielec - Fredek ma na imię. 

Koty są fajne, jak mają dom z ogródkiem i ma im kto jeść dać. Ale jak już się chce gdzieś wyjechać i nie ma kto mu dać jeść, to jest gorzej. I trzeba się prosić, żeby ktoś przyszedł, nakarmił... Ale bardzo je lubię, a szczególnie takie maleństwa jak te...

Te mieszkały sobie z mamusią trzy gospodarstwa dalej... Tam gdzie te cudne owieczki i koniki. 

Były dwie klacze i dwa małe źrebaczki. Owce, jak je właściciel zawołał na chlebek, galopowały jak pieski i beczały. 

A tu film, jak konie się kąpią. Pierwszy raz widziałam na oczy takie coś. 

A to już z koniki spotkanie gdzieś, podczas spaceru. 

Niektóre ładnie pozowały do zdjęcia :)

I inne stworzenia...

zięba (chyba)

pokłonnik kamilla (limenitis camilla L. 1763)

no i znowu żurawie... sporo ich tam było, nawet blisko domu skrzeczały co rano

A na koniec wycieczka do Podlaskiego MINI ZOO w Mikołajówce, które mini wcale nie było. 

Pan, który wraz z żoną je prowadzi, ma mnóstwo świetnych zwierząt. Polecam, jak będziecie w okolicy. To jest 1,2 km od trasy nr 8, 6 km przed granicą z Litwą. 

Zwierzęta tam mieszkają przeróżne. 

Sówki, puszczyki, strusie, bażanty w rożnych odmianach pawie. 

Owce kaukaskie, dziki, daniele, lamy, świnki wietnamskie - podobno mądrzejsze od psów.

Szopy, jenoty, lisy.

Osioł, na którym tylko ja chciałam sobie zrobić zdjęcie, jak (również tylko ja - Julka się bała), kucyki, jakieś dziwne krowy i inne o których nazw nie pamiętam. 

Widzieliśmy też 3-dniowego malutkiego daniela. Podobno jak się rodzi takie małe, to przez 14 dni nie ma zapachu i matka je ukrywa w pokrzywach, żeby go nikt nie znalazł (inne dzikie zwierzęta). Sprytne te zwierzęta są. 

A na koniec pamiątki - czyli to, co tygryski lubią najbardziej. 

W Stańczykach zakupiłam kolejny magnes i zakładkę do książki. 

 

A to wszystkie moje magnesy. 

Wieści z Suwalszczyzny cz. V

Niestety wszystko co dobre, szybko się kończy.
Wczoraj po północy wróciliśmy z pięknej Suwalszczyzny do płaskiego Pruszkowa. Szkoda, będzie mi brakowało tych przepięknych krajobrazów.
Ale w przyszłym roku znowu się wybierzemy w tamte rejony...

Na szczęście zdjęć mam jeszcze sporo do pokazania, więc sobie powspominam. 

Dziś kolejna porcja z krótkich wycieczek. 

Stańczyki. W tej wsi znajdują się potężne wiadukty nieczynnej linii kolejowej Gołdap-Żytkiejmy. Wysokie na 36 m. Robią wrażenie, zwłaszcza jak się stoi na dole i patrzy w górze. 

A teraz uwaga! Quiz dla najbardziej spostrzegawczych! 

Czym różnią się te dwa zdjęcia...

Oprócz tego, że datą wykonania (2011, 2014)

Chyba nam Julka nieco urosła :)

A niedaleko wsi Kiepojcie są podobne akwedukty, tylko nieco mniejsze.

A na koniec znowu trochę xxx

Oprócz Żurawia zrobiłam dwa małe hafciki na lnie - na woreczki zapachowe.

A tak już zupełnie na zakończenie - bukiecik dla Was!!

Myślę, że jeszcze jakieś 2-3 posty będą ze zdjęciami. 

Mam nadzieję, że choć kilkoro z was z przyjemnością je ogląda :)